Verhaal
In mijn werk krijgt de man een stem. Hij gaat op reis in zijn geheugen, op zoek naar zijn oorsprong. Wie is hij werkelijk?
Luis wordt wakker – opnieuw een dag in gevangenschap. Omdat hij anders is, zit hij opgesloten en wordt hij tentoongesteld als een kermisattractie. Zijn enige troost? Muziek. Hij dwaalt door de labyrinten van zijn geest, met de zekerheid dat hij ooit een 'normaal' leven als mens heeft geleid, en tegelijkertijd heeft hij duidelijke herinneringen aan vliegen, aan het zijn van een vogel, één met de zwermen. Luis probeert zichzelf opnieuw te construeren, te begrijpen hoe hij in deze toestand terecht is gekomen. Wie is hij werkelijk? Waarvoor zit hij nog meer gevangen?
Op deze speciale dag durft Luis vragen te beantwoorden die hij zichzelf nooit eerder durfde te stellen. Vragen die ook in het oor van het publiek zouden kunnen fluisteren. Daar begint zijn zoektocht: herinneringen verzamelen, terugkijken naar zijn oorsprong. Waar was hij gelukkig – als hij dat ooit is geweest? Hij vraagt zich af: wat is de beste plek voor een vogel om te zingen? Waar kan een mens werkelijk zichzelf zijn?
Thema en uitvoering
Dit is een filosofisch stuk waarin thema’s als seksuele identiteit, acceptatie en zelfbevrijding centraal staan. Het stuk is gebaseerd op het spel van de acteur, waarbij muziek een belangrijke rol speelt: speciaal voor deze voorstelling wordt originele pianomuziek gecomponeerd.
Het stuk wordt zonder decor gespeeld, met een eenvoudig lichtplan om een dromerige sfeer te creëren en tegelijkertijd flexibel te blijven voor locatievoorstellingen.
All rights reserved