CANCIÓN

PROYECTO DE INVESTIGACIÓN ENTORNO DE LA ARPA TERAPIA Y LA ACUPUNTURA. Los pacientes de dicha terapia són tratados con acupuntura según las necesidades de cada momento. La sesión se acompaña de las técnicas de arpa terapia y música terapeutica siguiendo el recorrido de los mismos meridianos. La Nota de Resonáncia del paciente es una de las guías importantes para crear la música del presente personalizada para el paciente. La música es por lo tanto 100% improvisada. La comunicacion entre acupuntora y arpista són básicas para la escucha del paciente. La investigacion se lleva a cabo junto a Natalia Garcia Flores, acupuntora y Cristina Franch Jareño, arpista terapéutica.

Versió del Bolero de Castelló per a arpa i marimba

Versió del Bolero de Castelló per a arpa i marimba

Pocos instrumentos gozan de la sensibilidad del arpa, sus notas alcanzan hondas emociones y nos trasladan al mejor de los universos musicales. Pues para comprobarlo nada mejor que acercarse a la Residencia de Estudiantes el día 27 de abril donde podremos disfrutar del concierto «Entre Cuerdas» Para mayor información y detalle consultar el programa adjunto.

Pocos instrumentos resultan tan personales y emotivos como la música que nos proporciona el Arpa. El próximo 12 de marzo podremos asistir a un concierto de Arpa, un recorrido de cuatro siglos a cargo de los alumnos de Arpa del Real Conservatorio Superior de Música de Madrid. La invitación está cursada. Para mayor información y […]

Obra original de Afrofusión Mística con base Electro Afrobeat y arreglos de arpa. La letra es un manifiesto de soberanía y visibilidad: reivindica el derecho a brillar por el simple hecho de existir, sin pedir permiso ni aceptar el silencio impuesto. Es un mensaje de resistencia contra las figuras de autoridad y un llamado a la validación de las opiniones y la libertad de las mujeres.

?ﾸﾏ [Shouted Intro – gang style] PROBUDI SE! OČISTI SE! SPALI STRAH! USTANI SAD! ⚡ [Verse I – fast, aggressive] U nama je izvor živ, život, nada, srce zna put. Reži otrov, pusti van, pretvori bol u novi plan. Očisti sistem, ubi laž, promijeni signal, promijeni glas. ? [Pre-Chorus – building tension] Misliš da si meso i kost, hladan sistem, prazan most. Ali vatra čeka znak, da eksplodira iznutra sad. ? [Big Chorus – anthemic, gang shouts] ŠTA AKO SPAVAŠ? ŠTA AKO SNIŠ? ŠTA AKO DOTAKNEŠ ONO ŠTO NE VIDIŠ? LET U NEBO! VRATI DAR! CVIJET U RUKAMA TI NISI SAM! ŠTA AKO SE BUDIŠ? ŠTA AKO JE STVARNO? ISTINA U DLANU, RECÌ MI KAKO! HEJ! HEJ! CVIJET U MOJOJ RUCI! ⚡ [Verse II – fast, biting] Jedeš buku, gutaš ekran, lov na signal, gubiš glas. Gledaš površno, slijep za srž, tražiš smisao, ali hoćeš još. Osjeti stvarno, slomi zid, vidi dalje, prekini krug. ? [Pre-Chorus – variation] Misliš da si u kavezu sam, digitalni hladni san. Ali oluja u tvojim venama čeka da zapali plamen sad. ? [Chorus – full power] ŠTA AKO SPAVAŠ? ŠTA AKO SNIŠ? ŠTA AKO DOTAKNEŠ ONO ŠTO NE VIDIŠ? LET U NEBO! VRATI DAR! CVIJET U RUKAMA TI NISI SAM! ŠTA AKO SE BUDIŠ? ŠTA AKO JE STVARNO? ISTINA U DLANU, RECÌ MI KAKO! HEJ! HEJ! CVIJET U MOJOJ RUCI! ? [Stomp Bridge – chanting] NISMO MAŠINE! (NISMO MAŠINE!) MI SMO MISLI! (MI SMO MISLI!) MI STVARAMO TIJELO! (STVARAMO TIJELO!) MI RUŠIMO OKOVE! (RUŠIMO OKOVE!) Um stvara čelik! Volja ga vodi! Slomi praznu ljusku! PROBUDI VATRU! ?ﾟﾔﾥ [Final Chorus – explosive] ŠTA AKO SPAVAŠ? ŠTA AKO SNIŠ? ŠTA AKO DOTAKNEŠ ONO ŠTO NE VIDIŠ? LET U NEBO! VRATI DAR! CVIJET U RUKAMA TI NISI SAM! ŠTA AKO SI SLOBODAN? ŠTA AKO SAD VIDIŠ? ISTINA U DLANU, SADA ZNAŠ TKO SI! HEJ! HEJ! CVIJET U MOJOJ RUCI! HEJ! HEJ! CVIJET U MOJOJ RUCI! ⚡? [Abrupt Outro] CVIJET! U! MOJOJ! RUCI!

[Intro – gesprochen / sanft und luftig] Wir leben als Wellen der Energie… getaucht in ein weites unsichtbares Meer. Um zu erinnern, wer wir sind, müssen wir vergessen alles Materielle. [Strophe I] Der Teufel wohnt im Ego, in dem, was wir besitzen wollen. An der Grenze von „mein“ und „dein“ beginnt das Licht zu zittern und zu klagen. Wir sind Strömungen, die sich kreuzen, Frequenzen auf der Suche nach Heim. Wenn wir das Gewicht des Namens lösen, beginnt der Ozean zu sprechen, rein. ? [Refrain I – fließend, hymnisch] ? Das ganze Universum lebt in uns, sein Rhythmus und sein Licht zugleich. Es ist nicht fern, es ist nicht oben, es atmet sanft an unserer Seite gleich. Pflege deine Frequenz, sie ist die Quelle, lebendige Glut. Damit deine Schwingung fein wird… das ist der Weg zur Wahrheit und Mut. [Strophe II] Ich hatte einen Traum, ich erinnere mich: Ich war der letzte Mensch auf Erden. Ich fragte die Egos, was sie säen, welche Ernte sie erben werden. Achte die Tiefe jedes Fühlens, jede Narbe, die dich lehrt. Wenn du das innere Feuer verlierst, geht der Körper… doch die Seele bleibt verwehrt. ? [Refrain II – intime Variation] ? Das ganze Universum hört zu, wenn Stille sprechen lernt. Es ist kein Kampf, kein Widerstand, es ist das Loslassen, das dich erkennt. Stimme dich auf deine Frequenz, lass die Angst sich leis verlieren. Wenn deine Schwingung feiner wird… beginnt sich der verborgene Pfad zu öffnen und zu führen. [Strophe III] Canicula fiel vom Himmel herab, nun liegt sie zu deinen Füßen. Es war kein Urteil und keine Warnung, nur ein Spiegel mit anderen Grüßen. Zwischen uns entstehen Risse, weil wir sie selbst gewählt. Zarte Brücken aus Worten gebaut, die leicht ins Schwanken geraten und sich quälen. [Bridge – schwebend, poetisch] Vielleicht berühren sich unsere Träume, Gefühle, Ängste und Licht. Sei kein Tropfen im Ozean… sei der Ozean in deiner Sicht. Erinnerung ist nur ein Schleier, ein weiterer Blickwinkel hier. Hinter der Bühne der Sinne lernt die Wahrheit in dir zu atmen und zu sein. ? [Refrain III – erweitert, episch] ? Das ganze Universum ist Bewusstsein, alles singt in einem Klang. Es gibt keine Grenze, keine Distanz, nur viele Formen von Liebe im ewigen Gang. Erhebe deine Frequenz, erinnere dich an deine Quelle und dein Licht. Wenn deine Schwingung feiner wird… erwacht der Magier im wirklichen Sein und Gewicht. [Outro – gesprochen / langer Hall] Der Lebensraum der Sinne ist das Unwirkliche… der Lebensraum des Magiers ist das Wirkliche. Blicke hinter den Schleier der Erinnerung… und der Ozean wird dich erkennen.

?ﾸﾏ [Apertura – coro suave, etéreo] El mundo… el mundo de tu intuición… No son hechizos… (no son hechizos…) No son encantamientos… (no son encantamientos…) No son conjuros… (no son conjuros…) ? [Coro I – amplio, sostenido] Es el peso real de tus palabras… el peso real de tu voz… ? [Sección coral rítmica – pulsación lenta] Come… (Come…) Camina… (Camina…) Duerme… (Duerme…) Respira el día… habita el ahora… ? [Coro II – expansivo, repetitivo] No desperdicies tu energía… (no la desperdicies…) No te obsesiones… (no te obsesiones…) No te repitas… (no te repitas…) No te disperses… (no te disperses…) ? [Mantra coral – crescendo] Quiero… (Quiero…) Deseo… (Deseo…) Espero… (Espero…) Se disuelven… se disuelven… en el silencio… ? [Coro III – luminoso, afirmativo] Vive… vive… vive… Vive en el mundo que ES… Vive en el mundo que ES… ?ﾸﾏ [Clímax coral – muy sostenido, solemne] Dios jamás te juzgará… (jamás…) (jamás…) Para eso… estás tú… Para eso… estás tú… ? [Coda – desvanecimiento coral] El mundo… que es… El mundo… que es…

LETRA (Lyrics) ? [Intro] Άναψε τη φλόγα ενός μικρού κεριού και στρέψ’ το προς τον ήλιο. Δεν θα τον δεις ποτέ με τα μάτια σου, μα θα τον νιώσεις μέσα στην καρδιά σου. Αυτό είναι η αγάπη όταν ξυπνά, αόρατη και αληθινή μαζί, αγνή σαν ένα λουλούδι που γεννιέται χωρίς να ζητά άδεια από το σώμα. ? [Chorus – wide, luminous] Αυτό είναι αγάπη, φως χωρίς όρους, φωτιά που δεν καίει, γιατρεύει τον νου. Αυτό είναι αγάπη, εσωτερική πηγή, δεν κατέχεται, δεν αγοράζεται, μόνο προσφέρεται σε σιωπή και σε φωνή. ⚔️ [Verse I] Η δύναμη είναι δίκοπο σπαθί, κόβει τη σκιά, πληγώνει τον ήλιο. Μα η αληθινή δύναμη του μάγου δεν γεννιέται από φόβο, γεννιέται από αγάπη. Όταν η αγάπη σε κατακλύζει από μέσα και καίει το δέρμα της λογικής, γεύσου τη άγρια γεντιανή, άφησε την πίκρα να μορφώσει τη φωνή σου. Ύστερα πιες δροσερό νερό αργά, σαν κάποιον που μαθαίνει να συγχωρεί, και θα δεις την πικρή ανάμνηση να διαλύεται χωρίς ίχνος. ? [Verse II] Άναψε τη φλόγα ενός μικρού κεριού και στρέψ’ το προς τον ήλιο. Δεν θα τον δεις ποτέ με τα μάτια σου, μα θα τον νιώσεις μέσα στην καρδιά σου. Αυτό είναι η αγάπη όταν ξυπνά, αόρατη και αληθινή μαζί, αγνή σαν ένα λουλούδι που γεννιέται χωρίς να ζητά άδεια από το σώμα. ? [Chorus – wide, luminous] Αυτό είναι αγάπη, φως χωρίς όρους, φωτιά που δεν καίει, γιατρεύει τον νου. Αυτό είναι αγάπη, εσωτερική πηγή, δεν κατέχεται, δεν αγοράζεται, μόνο προσφέρεται σε σιωπή και σε φωνή. ? [Verse III] Η αληθινή δύναμη ζει μέσα σου, δεν φωνάζει, δεν απαιτεί έλεγχο. Πρώτα μαθαίνεις να τη δίνεις ελεύθερα, ύστερα αφήνεις κάθε όρο να φύγει. Το πιο δύσκολο είναι να αντικρίσεις τον εαυτό σου και να αγκαλιάσεις την ατέλειά σου, γιατί αν δεν ξέρεις να αγαπάς τον εαυτό σου, πώς θα αναγνωρίσεις την αγάπη; ? [Verse IV] Η έλξη δεν είναι αγάπη, είναι μόνο μια φευγαλέα αντανάκλαση. Αναζήτησέ τη βαθιά μέσα στο στήθος σου, εκεί όπου ο χρόνος δεν μπορεί να μπει. Πρώτα γεννιέται σαν σπίθα, ύστερα γίνεται απαλή λάμψη, και αργότερα ένα αναμμένο κερί που αρχίζει να φλέγεται μέσα στη ζωή σου. ?ﾟﾌﾺ [Verse V – poetic climax] Στο τέλος καίγεσαι στη δική σου φωτιά, μα δεν υπάρχει στάχτη ούτε καταστροφή, γιατί τίποτα δεν ήρθε απ’ έξω, όλα γεννήθηκαν μέσα στην καρδιά σου. Δεν υπάρχει πληγή όταν η φωτιά είναι καθαρή, δεν υπάρχει απώλεια όταν η αλήθεια ζει, μόνο ένας άπειρος παλμός μένει, αναπνέοντας μέσα στην ταυτότητά σου. ? [Final Chorus – expansive] Αυτό είναι αγάπη, σπαθί και λουλούδι, πληγώνει το εγώ, ξυπνά τον ήλιο. Αυτό είναι αγάπη, εσωτερικός ναός, όταν παραδίνεσαι χωρίς όρους θυμάσαι ποιος είσαι σε κάθε χτύπο και σε κάθε φωνή. ?ﾸﾏ [Outro – soft, contemplative] Αυτό είναι αγάπη… αυτό που ποτέ δεν ήταν έξω από εσένα, αυτό που πάντα ήσουν.

?ﾸﾏ [Shouted Intro – gang style] ΞΥΠΝΑ! ΚΑΘΑΡΙΣΕ! ΚΑΨΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ! ΣΗΚΩΣΟΥ ΤΩΡΑ! ⚡ [Verse I – fast, aggressive] Μέσα μας υπάρχει πηγή, ζωή και ελπίδα, δρόμος για επιστροφή. Κόψε το δηλητήριο, πέτα το έξω, κάνε τον πόνο καινούριο ρεύμα. Καθάρισε το σύστημα, σκότωσε το ψέμα, άλλαξε σήμα, άλλαξε φλέβα. ? [Pre-Chorus – building tension] Νομίζεις πως είσαι σίδερο και κόκαλο, κρύο σύστημα, κενό μέταλλο. Μα φωτιά μέσα σου περιμένει, να εκραγεί και να σε σηκώνει. ? [Big Chorus – anthemic, gang shouts] ΚΙ ΑΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ; ΚΙ ΑΝ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ; ΚΙ ΑΝ ΑΓΓΙΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ; ΠΕΤΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ! ΦΕΡ’ ΤΟ ΠΙΣΩ! ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ! ΚΙ ΑΝ ΞΥΠΝΑΣ; ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ; ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΜΗ, ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΩΣ ΤΟ ΝΙΩΘΕΙΣ! HEY! HEY! ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ! ⚡ [Verse II – fast, biting] Τρως την οθόνη, αναπνέεις θόρυβο, κυνηγάς το σήμα, χάνεις τη φωνή σου. Βλέπεις την επιφάνεια, τυφλός στον πυρήνα, ψάχνεις το νόημα, μα θες κι άλλα ακόμα. Νιώσε το αληθινό, σπάσε το πλαίσιο, δες πιο πέρα, σπάσε τον κύκλο. ? [Pre-Chorus – variation] Νομίζεις πως είσαι σε κλουβί, ένα ψηφιακό κρύο κορμί. Μα καταιγίδα στο αίμα σου ζει, έτοιμη να βάλει φωτιά στη στιγμή. ? [Chorus – full power] ΚΙ ΑΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ; ΚΙ ΑΝ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ; ΚΙ ΑΝ ΑΓΓΙΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ; ΠΕΤΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ! ΦΕΡ’ ΤΟ ΠΙΣΩ! ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ! ΚΙ ΑΝ ΞΥΠΝΑΣ; ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ; ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΜΗ, ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΩΣ ΤΟ ΝΙΩΘΕΙΣ! HEY! HEY! ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ! ? [Stomp Bridge – chanting] ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΗΧΑΝΕΣ! (ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΗΧΑΝΕΣ!) ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΚΕΨΕΙΣ! (ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΚΕΨΕΙΣ!) ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΣΑΡΚΑ! (ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΣΑΡΚΑ!) ΣΠΑΜΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ! (ΣΠΑΜΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ!) Ο ΝΟΥΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΑΤΣΑΛΙ! Η ΘΕΛΗΣΗ ΤΟ ΟΔΗΓΕΙ! ΣΠΑΣΕ ΤΟ ΚΕΝΟ ΚΕΛΥΦΟΣ! ΞΥΠΝΑ ΤΗ ΦΩΤΙΑ! ?ﾟﾔﾥ [Final Chorus – explosive] ΚΙ ΑΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ; ΚΙ ΑΝ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ; ΚΙ ΑΝ ΑΓΓΙΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ; ΠΕΤΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ! ΦΕΡ’ ΤΟ ΠΙΣΩ! ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ! ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ; ΚΙ ΑΝ ΤΩΡΑ ΒΛΕΠΕΙΣ; ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΜΗ, ΤΩΡΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ! HEY! HEY! ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ! HEY! HEY! ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ! ⚡? [Abrupt Outro] ΛΟΥΛΟΥΔΙ! ΣΤΟ! ΧΕΡΙ! ΜΟΥ!

? [Einleitung – Chor pianissimo] Entdecke dich… erkenne dein Sein. Geh tief in dein Inneres und werde rein. ? [Erster Teil – feierlich] Schau deinen Schatten ohne Furcht an. Er trägt die Narben vom Weg, den du gingst. Kein Schmerz kann dich brechen, wenn Liebe in dir wohnt. Kein Zweifel kann bleiben, wenn Wahrheit erklingt. ? [Großer Chor – Thema] Atme wieder, fürchte dich nicht. Hebe dein Herz hinauf ins Licht. Atme wieder, lass gestern ruh’n. Im Atem der Seele kann Heilung gescheh’n. ? [Zweiter Teil] Viele Stimmen leben in dir. Sie ringen und suchen nach Sinn und nach Ziel. Weine und lache, wachse und ruh’, geh deinen Weg und bleib dir treu. ? [Chor – Wiederkehr] Atme wieder, werde frei. Finde den Frieden im Jetzt, im Hier. Atme wieder, und glaube daran: Das Leben beginnt, wenn man vergeben kann. ? [Zwischenspiel – orchestraler Aufbau] (rein instrumental, majestätisch) ? [Brücke – getragen] Setz dich in Stille, höre dein Herz. Lass los die Gedanken, den alten Schmerz. Kehr heim zum Atem, einfach und klar. Dort wirst du finden, was immer schon war. ? [Finalchor – triumphal] Atme wieder, erhebe dein Sein. Öffne die Seele, lass Liebe hinein. Atme wieder, weit wie das Meer. Im Klang der Ewigkeit bist du nicht mehr schwer. ? [Ausklang – sehr leise] Atme… wieder… und sei.

Tema musical de la novela La Odisea de Benjamín

Viajé por estrellas buscando verdad, crucé universos sin miedo a soñar. Y en tu mirada encontré la razón, la fuerza secreta que enciende el amor. Siento la magia que viene de ti, cada latido me dice que sí. Luz en tu corazón, que ilumina la noche sin razón. Danza la esperanza en mi canción, eres mi viaje, mi salvación. Silencio y misterio me hicieron dudar, pero tu fuego me hizo volar. La sombra se rompe, comienza a brillar, un mundo nuevo se deja encontrar. Siento la magia que viene de ti, cada latido me dice que sí. Luz en tu corazón, que ilumina la noche sin razón. Danza la esperanza en mi canción, eres mi viaje, mi salvación. Oh, estrellas guiarán, el destino nos unirá. Oh, la música dirá, que este amor no morirá. Luz en tu corazón, que ilumina la noche sin razón. eres mi viaje, mi salvación.

Canción de música llanera venezolana con voz femenina fuerte y regia. Letra original y emotiva que explora el desamor y la soledad desde la perspectiva de una mujer que conversa con sus recuerdos,

Canción al estilo llanero moderno que retrata con profundidad emocional el sentimiento del emigrante venezolano. Habla de la nostalgia de quienes se fueron, el deseo de huir de quienes se quedan, y cómo todos extrañan Venezuela a su manera. Con estructura narrativa, es una obra de identidad venezolana que toca fibras comunes en el alma del país migrante. Letra Verso 1) Yo me fui con la maleta y el alma rota, buscando un sueño que dolía al caminar. Dejé mi casa, mi abuela, la arepa y la cola, pero Venezuela nunca se fue del lugar. En cada esquina de este mundo hay un paisano, que entre risas guarda ganas de llorar. Porque aunque el mapa lo aleje de su llano, en su pecho la nostalgia sabe a hogar. (Coro) Y es que todos extrañamos igual, uno el Ávila, otro el mar de Cumaná. Uno a su madre, otro al pan de Guanarito, todos llevamos a esta tierra como grito. Y aunque el que está se quiere ir sin despedirse, y el que se fue daría todo por volver, Venezuela no es la misma, pero existe en cada quien que aún la quiere defender. (Verso 2) El que se quedó, vive una guerra sin bandera, con esperanza hecha de arepa y café. Y el que cruzó frontera tras frontera, carga en su pecho un país que no se ve. Somos millas de distancia y un recuerdo, una patria repartida en el dolor. Pero en cada corazón hay un lucero que ilumina lo que fuimos con amor. (Coro) Y es que todos extrañamos igual, uno el Ávila, otro el mar de Cumaná. Uno a su madre, otro al pan de Guanarito, todos llevamos a esta tierra como grito. Y aunque el que está se quiere ir sin despedirse, y el que se fue daría todo por volver, Venezuela no es la misma, pero existe en cada quien que aún la quiere defender. (Puente - hablado y cantado) Hay quien se fue pa’ Madrid, otro pa’ Chile a luchar, y aunque el acento se esconde, el llanto sabe a hogar. (Final – recitado con cuatro y arpa) No importa dónde estés, si en el barrio o en París… Si naciste en Venezuela, la llevas dentro de ti.

[Verse 1] Por no saber cuidar de ti Ahora tengo que sufrir Por no cuidar de tu cariño Ahora lloro como un niño Que ya no puede reír [Chorus] Sé bien que cometí un error Y que no existe solución Sé bien que todo está perdido Pero estoy arrepentido Y ahora busco tu perdón [Chorus] Y ahora tengo que llorar Y ahora me quedé sin tí Y ahora tengo que empezar A acostumbrarme a vivir con el recuerdo Simplemente de tu adiós [Chorus] Y ahora me tocó sufrir Y ahora no puedo reír Y ahora tengo que empezar a lamentarme Y a vivir con el recuerdo Simplemente de tu amor [Instrumental {Verse2} Tal vez te puedas acordar Qué yo . Si te quise en realidad Aúnque en verdad No supe amarte . Ni tampoco valorarte Ahora entiendo que es muy tarde Para poderlo cambiar . Y ahora que puedo decir . Si tú no piensas más en mi . La aurora. Ya salió muy tarde . Para darnos los reflejos . Y traernos los recuerdos De un amor que ya murió Coros y Y ahora tengo que llorar Y ahora tengo que sufrir Y ahora tengo qué dejar de recordarte Y a empezar tal vez a amarme. Para no pensar más en ti . Y ahora qué puedo decir Si tú No piensas más en mi Y ahora tengo que saber que sin tus besos . Ya no viviré más tiempo . Y qué,ee,e,ee, Tu......más ,nuuuuuunca . Vooooooooooooooooolveras

Álbum musical original compuesto por 14 obras musicales originales, creadas y producidas en 2026 por Carlos Segura Lizama bajo el proyecto artístico "Forjadores del Trueno Supremo". El presente registro incluye la totalidad de las composiciones contenidas en el álbum, siendo el autor y titular exclusivo de los derechos patrimoniales el propio creador. El presente registro incluye también el arte gráfico original correspondiente a la portada del álbum.

Obra musical instrumental original de estilo Celtic Ambient Cinematic, inspirada en los paisajes del norte de Irlanda y en el tono emocional de la película Rob Roy. Combina pads analógicos cálidos, arpa irlandesa, gaita uilleann y violín suave (fiddle) dentro de una atmósfera cinematográfica envolvente. Producción y masterización bajo el estándar KastorVia – Master Authentic 48 kHz / 24-bit, con mezcla limpia, reverb amplia tipo Wide Hall y tono analógico cálido. Una pieza que transmite nostalgia, espiritualidad y serenidad atemporal. Composición, interpretación y producción: (KastorVia) Duración: 4:04 min Fecha de finalización: 6 de noviembre de 2025